Debaty sejmoweXVIII Kadencja

Interpelacja w sprawie stanu prac nad nową ustawą o najmie lokali i ochronie lokatorów - ponowna

   Na podstawie art. 120 ust. 3 Regulaminu Sejmu RP wnoszę o umieszczenie mojej interpelacji z dnia 28 stycznia 1999 r., kierowanej do prezesa Rady Ministrów, w porządku dziennym najbliższego posiedzenia Izby. Wniosek mój wynika z uznania nadesłanej mi odpowiedzi za oczywiście niezadowalającą.    Przedmiotowa interpelacja była już drugą w tej samej sprawie. Pierwszą skierowałem do pana premiera 23 czerwca 1998 r., podnosząc w niej poważny problem naruszania przez właścicieli prywatnych domów art. 56 ustawy o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych przez odstępowanie od ustalania czynszu w oparciu o uchwałę rady gminy w stosunku do najemców, którzy wstąpili w stosunek najmu na podstawie decyzji administracyjnej. Już wówczas wskazywałem na poważny społeczny wymiar zjawiska, które wywoła falę postępowań sądowych. Prosiłem rząd (jako zobowiązany konstytucyjnie do zapewnienia wykonania ustaw) o podjęcie kroków zmierzających do zapewnienia ochrony lokatorom, a także podjęcia rozmów z reprezentacją właścicieli nieruchomości.    Odpowiedź z dnia 17 lipca 1998 r., sporządzoną przez prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, w której uznano zasadność mojego rozumienia art. 56 ust. 2 ustawy, wszelako nie wskazano żadnych kroków, jakie zamierza podjąć rząd - uznałem za niewystarczającą i prosiłem pana marszałka o umieszczenie interpelacji w porządku dziennym posiedzenia. Na posiedzeniu Izby w dniu 28 sierpnia 1998 r. wystąpił już wiceprezes Urzędu Mieszkalnictwa pan Kazimierz Ferenc, który potwierdzając zasadność moich wątpliwości z trybuny sejmowej stwierdził, że rząd ˝uznał za celowe dokonanie zmiany dotychczasowego brzmienia przepisu art. 56 ust. 2 (...) pozwoli to, zdaniem rządu, uniknąć w przyszłości jakichkolwiek wątpliwości, że najemcy lokali, do których przepis ten ma zastosowanie, powinni w okresie przejściowym opłacać czynsz regulowany według stawek określonych w ustawie rady gminy˝ (stenogram posiedzenia - k. 182). Zostałem także zapewniony, że stosowny projekt nowelizacji ˝w najbliższych tygodniach będzie przedmiotem debaty KERM, później Rady Ministrów, a w konsekwencji wpłynie do laski marszałkowskiej˝ (tamże).    Wobec tak stanowczego zapewnienia uznałem odpowiedź za wystarczającą, odstąpiłem także od kwestionowania reprezentacji rządu niezgodnej, moim zdaniem, z konstytucją. Jak się okazało - niesłusznie. Oto w proponowanej przez rząd nowelizacji ustawy, skierowanej w trybie pilnym do Sejmu (i uchwalonej 17 grudnia 1998 r.), nie została zrealizowana publicznie poczyniona obietnica sprzed czterech miesięcy. Ponieważ problem trwał i trwa nadal, w dniu 28 stycznia 1999 r. wystąpiłem do prezesa Rady Ministrów z ponowną interpelacją, wskazując, że dochodzi już do niezwykle poważnych konsekwencji zaniechań, choćby w postaci różnorodnych, sprzecznych orzeczeń sądów rozpatrujących pozwy lokatorów, którzy odwoływali się od znacznych podwyżek czynszu, sięgających najczęściej 100%.    Odpowiedzi na interpelację kierowaną do prezesa Rady Ministrów udzielił tym razem wiceprezes urzędu mieszkalnictwa, oświadczając, że w grudniu 1998 r. został skierowany na drogę legislacyjną projekt nowej ustawy o najmie lokali, i wyrażając nadzieję na jej uchwalenie w roku 1999. Zwłokę rządu tłumaczy się toczącym się postępowaniem przed Sądem Najwyższym i Trybunałem Konstytucyjnym. Jest to wyjaśnienie dziwne. Oto bowiem wskazane postępowania sądowe powinny przyspieszyć, nie zaś opóźnić projektowaną nowelizację lub prace nad nową ustawą, skoro w wyniku naruszania ustawy obowiązującej szkody ponosi tak znaczna grupa obywateli, którym ustawodawca zapewnił jednoznacznie ochronę do roku 2004.    Uważam problem za zbyt poważny, by mógł być kwitowany nieokreślonymi w czasie i treści kolejnymi obietnicami, nadto upływ czasu i rosnące szkody stawiają na porządku dziennym pytanie o winnych zaniechań. To tłumaczy mój wniosek, w którym jednocześnie stanowczo obstaję, by w zgodzie z art. 115 ust. 1 konstytucji, odpowiedzi udzielił członek Rady Ministrów.    Poseł Marek Markiewicz    Łódź, dnia 20 marca 1999 r.