Debaty sejmoweXVIII Kadencja

Interpelacja w sprawie niejasnego i nieprecyzyjnego sformułowania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych, powodującego problemy interpretacyjne

   Szanowny Panie Ministrze! Zgodnie z Art. 40 ust. 5 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity z 2004 r. Dz. U. 204, poz. 2086) opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 tej ustawy, ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy urządzenia i rocznej stawki opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego.    Zapis art. 40 ust. 5 ustawy należy interpretować jako jednorazową opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego. W omawianym przepisie nie ma mowy o opłatach, tylko o opłacie. Istnieje również zasadnicza różnica pomiędzy roczną stawką opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego, o której jest mowa w art. 40 ust. 5 ustawy, a coroczną opłatą za umieszczenie urządzeń infrastruktury technicznej, interpretowaną przez organa stanowiące jednostki samorządu terytorialnego.    W praktyce organa stanowiące jednostki samorządu terytorialnego, na podstawie art. 40 ust 8, ustawy, w drodze uchwały, ustalają dla dróg, których zarządcą jest jednostka samorządu terytorialnego, wysokość corocznych stawek opłaty za umieszczenie urządzeń infrastruktury technicznej, pomimo że ustawodawca udzielił kompetencji w zakresie zajęcia pasa drogowego w celu umieszczenia urządzeń infrastruktury technicznej, za zajęcie 1 m2 pasa drogowego (uchwała Nr XX II/221/2004 Rady Miasta Gniezna z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie ustalenia stawek opłaty za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych).    Art. 40 ust. 5 ustawy narusza zasadę przyzwoitej legislacji przez to, że jest niejasny i nieprecyzyjnie formułuje przepis, powodując niepewność jego adresatów co do ilości i okresów uiszczania opłat, pozostawiając organom stosującym go nadmierną swobodę przy ustalaniu w praktyce zakresu ilości i okresów uiszczania opłat. Błąd logiczny tłumaczenia nieznanego przez nieznane (ignotum per ignotum) narusza zasadę państwa prawnego wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP.    Z informacji Departamentu Dróg Publicznych Ministerstwa Infrastruktury (pismo TD-2c/022/106/429324/04) z dn. 29.10.2004 r. wynika, że opłata o której mowa w art. 40 ust. 5 ustawy, jest opłatą stałą coroczną w miejsce dotychczasowej opłaty jednorazowej zniesionej na wniosek samorządów.    W związku z tym proszę ujawnić pełną listę samorządów oraz nazwiska burmistrzów, prezydentów i wójtów, którzy taki wniosek złożyli. Proszę przedstawić również wyniki konsultacji społecznych.    Czy zdaniem Ministra Transportu i Budownictwa samorządy właściwie interpretują omawiany przepis, wprowadzając coroczne opłaty za umieszczenie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej (decyzja 115/2004 na zajęcie pasa drogowego z dnia 19 sierpnia 2004 r. wydana przez Prezydenta Miasta Gniezna) w miejsce opłaty jednorazowej za zajęcie pasa drogowego w celu umieszczenia urządzeń infrastruktury technicznej?    Z poważaniem    Poseł Paweł Arndt    Warszawa, dnia 11 stycznia 2006 r.