Debaty sejmoweXVIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie niektórych przepisów ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska i rozporządzenia Rady Ministrów dotyczącego opłat za wprowadzanie substancji zanieczyszczających do powietrza oraz za usuwanie drzew i krzew

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo pana marszałka z dnia 8 listopada 2000 r., znak: SPS-0202-5012/00, przesyłające interpelację pan posła Bogdana Lewadowskiego w sprawie niektórych przepisów ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska i rozporządzenia Rady Ministrów dotyczącego opłat za wprowadzanie substancji zanieczyszczających do powietrza oraz za usuwanie drzew i krzewów przedstawiam następujące stanowisko w kwestiach poruszonych przez pana posła.    Uprzejmie informuję, iż odstąpienie od pobrania opłaty za wprowadzanie substancji zanieczyszczających do powietrza (art. 86e ust. 3 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska w zw. z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1997 r. w sprawie opłat za wprowadzanie substancji zanieczyszczających do powietrza oraz za usuwanie drzew lub krzewów (DzU nr 162, poz. 1117, ze zm.) może nastąpić w każdym czasie, w drodze decyzji. Przesłanką podjęcia takiej decyzji jest stwierdzenie, że opłaty za okres jednego roku nie zostały wniesione oraz że wysokość opłat nie przekracza kwoty 1143 zł. Podstawą stwierdzenia przez marszałka województwa faktu nieuiszczenia przez obowiązanego opłat mogą być ustalenia własne lub wniosek o odstąpienie od pobrania zaległych opłat, przedłożony przez określony podmiot. Z wniosku tego wynikać musi, iż należne opłaty w okresach kwartalnych nie były wnoszone. Ponadto należy podkreślić, iż ze względu na uznaniowy charakter decyzji o odstąpieniu od pobrania opłat podmiot niewnoszący opłat kwartalnie ponosi ryzyko, że w przypadku nieuzyskania zwolnienia będzie on obowiązany do poniesienia opłat wraz z odsetkami za zwłokę (art. 86g ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska).    Ponadto uprzejmie informuję, iż brak stawki w załączniku nr 4 do ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1997 r. nie jest tym samym co stawka 0 zł i nie oznacza zwolnienia danej kategorii pojazdów z opłat. W przypadku eksploatowania pojazdu, dla którego nie została określona stawka opłat w załączniku nr 4, jednostka organizacyjna powinna określić wysokość opłat na podstawie wielkości ładunków poszczególnych zanieczyszczeń wyemitowanych do powietrza oraz stawek opłat zamieszczonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Wielkość emisji zanieczyszczeń do powietrza należy określić w sposób indywidualny dla eksploatowanych przez jednostkę pojazdów.    Prawidłowe jest również wyliczenie opłat za wprowadzanie substancji zanieczyszczających do powietrza na podstawie stawek opłat z załącznika nr 4 dla kategorii pojazdów najbardziej zbliżonej do eksploatowanych pojazdów, np. dla samochodów osobowych posiadających katalizator i napędzanych olejem napędowym należy przyjmować stawkę taką, jak dla samochodów osobowych bez katalizatora napędzanych olejem napędowym.    Jednocześnie uprzejmie informuję, że przewidywane jest uzupełnienie stawek opłat za wprowadzanie do powietrza substancji zanieczyszczających z procesów spalania paliw w silnikach spalinowych (załącznik nr 4).    Ponadto uprzejmie informuję, iż kwestia opłat i kar za gospodarcze korzystanie ze środowiska i administracyjnych kar pieniężnych stanowią materię projektu ustawy Prawo ochrony środowiska, który znajduje się na końcowym etapie ścieżki legislacyjnej. Przewiduje się, że ustawa Prawo ochrony środowiska wejdzie w życie w dniu 1 lipca 2001 r. Projekt ustawy zawiera kompleksowe i szczegółowe uregulowania odnośnie do systemu egzekucji należności z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska i administracyjnych kar pieniężnych również w zakresie gospodarki wodnej.    W szczególności projekt ustawy Prawo ochrony środowiska stanowi, iż podmiot korzystający ze środowiska ustala we własnym zakresie wysokość należnej opłaty i wnosi ją na rachunek urzędu marszałkowskiego właściwego ze względu na miejsce korzystania ze środowiska (art. 283 ust. 1 projektu). Marszałek województwa obowiązany jest ponadto do sporządzenia sprawozdania z wykonana przychodów z tytułu opłat za szczególne korzystanie z wód i urządzeń wodnych. W ten sposób jedynym organem odpowiedzialnym za egzekucję i windykację należności z tytułu przedmiotowych opłat staje się marszałek województwa.    Projekt ustawy Prawo ochrony środowiska stanowi również, iż administracyjne kary pieniężne podmiot korzystający ze środowiska wnosi na rachunek wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce korzystania ze środowiska (art. 276 ust. 3 projektu). Przedmiotowe uregulowanie eliminuje istniejące obecnie trudności z terminową egzekucją należności z tytułu administracyjnych kar pieniężnych. Zasady egzekucji należności z tytułu administracyjnych kar pieniężnych reguluje ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. Postępowanie egzekucyjne w administracji (DzU z 1991 r. nr 36, poz. 161).    Jednocześnie uprzejmie informuję, iż propozycja odnośnie do wprowadzenia odpisów z wpływów z opłat z tytułu gospodarczego korzystania ze środowiska oraz wprowadzania w nim zmian, w procentowo określonej wysokości, na rzecz zarządów województw nie znajduje uzasadnienia. Kwestia ta była dyskutowana na forum sejmowej podkomisji nadzwyczajnej ds. rozpatrzenia rządowych projektów ustaw: o ochronie środowiska i o wprowadzeniu ustawy o ochronie środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw. Rozwiązanie przedmiotowej kwestii zawiera projekt ustawy Prawo ochrony środowiska, który wprowadza możliwość dofinansowania systemu kontroli wnoszenia opłat za korzystnie ze środowiska, w tym w szczególności tworzenia baz danych podmiotów obowiązanych do wznoszenia opłat (art. 412 pkt 6 w zw. z art. 287 i 378 ust. 2 projektu). Ponadto w projekcie tym zrezygnowano z subfunduszy, co wpłynie na uproszczenie systemu zarządzania środkami z opłat. Poza tym należy podkreślić istnienie niebezpieczeństwa nierównomiernego rozkładu środków finansowych w przypadku wprowadzenia ustawowego obowiązku przeznaczania procentowo określonej wysokości wpływów z opłat. Prowadziłoby to do nieuzasadnionych dysproporcji między poszczególnymi województwami.    Z wyrazami szacunku    Sekretarz stanu    Maciej Rudnicki    Warszawa, dnia 24 listopada 2000 r.