Debaty sejmoweXVIII Kadencja

Interpelacja w sprawie wyboru oraz kosztów niemieckiego ˝adwokata˝ w zabiegach dyplomatycznych rządu polskiego o członkostwo Polski w NATO

   Szanowny Panie Premierze! W czasie wizyty, jaką złożył panu we wrześniu br. kanclerz federalny RFN, p. G. Schröder, były wypowiadane przez przedstawicieli Polski, m.in. przez pana premiera, zdania z użyciem słowa ˝adwokat˝ na określenie podmiotu usług dyplomatycznych, jakie świadczyła rządowi polskiemu dyplomacja niemiecka przy okazji starań tego rządu o członkostwo naszego kraju w NATO. Słowo to oznacza ˝osobę występującą w obronie kogoś lub czegoś˝ (vide: ˝Słownik współczesnego języka polskiego˝, red. B. Dunaj, Warszawa, 1996 r., s. 3). Patrząc z takiego punktu widzenia na oficjalną retorykę polityczną, pragnę sformułować na podstawie art. 118 ust. 2 Regulaminu Sejmu RP następujące pytania:    1. Czy powstanie sytuacji politycznej, w której rząd federalny RFN pełnił na rzecz rządu polskiego funkcję ˝adwokata˝ podczas jego starań o członkostwo Polski w NATO, było efektem głębokiej analizy politycznej, po której rząd polski czynił kanałami dyplomatycznymi starania o podjęcie przez rząd federalny RFN zadań ˝adwokata˝ w podanym wyżej nieprocesowym znaczeniu? Czy rząd niemiecki sam narzucił się z usługami ˝adwokackimi˝ rządowi polskiemu?    2. Dlaczego rząd polski nie poszukiwał ˝adwokata˝ w powyższej sprawie w stolicach przedwojennych i wojennych sojuszników Polski, a więc w Londynie, w Paryżu i w Waszyngtonie?    3. Dlaczego pan, panie premierze, uznaje za możliwe posiadanie zaufania, jakie jest związane z korzystaniem z usług ˝adwokackich˝ w stosunku do rządu państwa niemieckiego, którego konstytucja w art. 116 ust. 1 odwołuje się przy określaniu pojęcia obywatelstwa niemieckiego do terytorialno-personalnego statusu Rzeszy Niemieckiej z 1937 r.?    4. Czy Polska ˝płaci˝ ˝adwokatowi˝ niemieckiemu za jego wspomniane usługi dyplomatyczne obojętnością rządu polskiego wobec wskazanego w pkt. 3 przypadku rażącej niemieckiej nielojalności politycznej w stosunku do Polski, jakim jest nawiązywanie w Konstytucji RFN do niemieckiej doktryny prawno-politycznej, kwestionującej ostateczny charakter poczdamskiej granicy polsko-niemieckiej, która, jak wiadomo powszechnie, bardzo różni się od granicy polsko-niemieckiej z 1937 r.? Granica poczdamska została ponownie potwierdzona w traktacie polsko-niemieckim z 14 listopada 1990 r., a mimo to rząd federalny RFN oraz niemiecki Bundestag zwlekają z usunięciem art. 116 ust. 1 z Konstytucji RFN, który jest sprzeczny z prawnomiędzynarodowymi zobowiązaniami tego państwa wobec Polski. (Słowo ˝płacić˝ oznacza tutaj tyle, co ˝odwzajemniać się komuś czymś za coś˝; vide: Słownik, op.cit., s. 758).    5. Czy Polska ˝płaciła˝ ponadto ˝adwokatowi˝ niemieckiemu za jego wspomniane usługi dyplomatyczne dopóty, dopóki międzynarodowe środowiska żydowskie nie wzięły w obronę różnych grup byłych niemieckich robotników przymusowych i więźniów obozów koncentracyjnych, obojętnością rządu polskiego wobec problemu cywilnych roszczeń odszkodowawczych, wysuwanych przez polskie ofiary niemieckich prześladowań z okresu 1939-1945?    6. Czy Polska ˝płaci˝ ponadto ˝adwokatowi˝ niemieckiemu za wspomniane usługi dyplomatyczne obojętnością rządu polskiego wobec prowadzonych z RFN kampanii antypolskich w postaci fal listów rewindykacyjnych, żądających od polskich właścicieli nieruchomości na ziemiach odzyskanych zwrotu skonfiskowanych tam po 1945 r. majątków niemieckich?    7. Czy Polska ˝płaci˝ ponadto ˝adwokatowi˝ niemieckiemu za jego usługi dyplomatyczne obojętnością rządu polskiego wobec już dostrzegalnych w Polsce materialno-organizacyjnych konsekwencji działań prowadzonych w RFN, których celem jest wspomaganie finansowe tych obywateli RFN, którzy w Polsce za pośrednictwem polskich figurantów kupują ziemię rolniczą, licząc na to, że po wejściu Polski do UE figuranci polscy przekażą zakupione majątki niemieckim mocodawcom?    Z wyrazami szacunku    Poseł Janusz Dobrosz    Wrocław, dnia 28 października 1999 r.